یکی از مشکلات شایع در مفصل زانو تاندونیت زانو است که معمولا چنین آسیبی بر اثر فعالیت های ورزشی شایع است.

این عارضه معمولا با درد بسیار شدید و محدودیت حرکتی همراه است و به کاهش کیفیت زندگی افراد ختم می‌شود.

زمانی که تاندونیت زانو برای افراد اتفاق می افتد به مرور زمان علائم آن شدت پیدا می کند، این افراد حتی هنگام ورزش کردن یا در حالت استراحت نیز ممکن است درد و ناراحتی را در ناحیه زانو حس کنند.

علت ایجاد تاندونیت زانو چیست؟

تاندونیت زانو به التهاب و آسیب دیدگی در تاندون های اطراف مفصل زانو می گویند، معمولا این مشکل بیشتر در تاندون کشکک به وجود می آید.

از آنجایی که تاندون های زانو وظیفه حرکت و صاف کردن زانو را بر عهده دارند با وجود التهاب یا آسیب دیدگی این تحرکات بسیار سخت و دردناک انجام خواهد شد.

اگر بخواهیم علل بروز تاندونیت را بررسی کنیم باید به موارد زیر اشاره کرد:

 افزایش سن

با بالا رفتن سن تاندون ها در بخش های مختلف بدن ضعیف تر می‌شوند و بخش های پرکاربردی مثل تاندون های زانو بیشتر در معرض آسیب قرار می گیرند.

افزایش وزن

اضافه وزن فشاری دائمی بر روی مفاصل زانو ایجاد می کند.

وزن اضافه باعث می‌شود تا تاندون ها دائما در حال کشیدگی باشند و به مرور زمان ممکن است این عارضه به تاندونیت زانو ختم شود.

آسیب های قبلی

در صورتی که در گذشته آسیب های هرچند جزئی در تاندون های زانو وجود داشته باشد و درمان موثری صورت نپذیرد احتمال بروز تاندونیت در آینده بیشتر خواهد بود.

فشار بیش از حد

در پی انجام تمرینات ورزشی، تاندونیت زانو بسیار شایع است و معمولا این عارضه زمانی اتفاق می افتد که ورزشکار فشار ناگهانی یا شدیدی را هنگام تمرینات ورزشی به تاندون زانو وارد می کند.

کفش نامناسب

پوشیدن کفش مناسب یکی از اقدامات حمایتی برای زانو است.

از آنجایی که هنگام راه رفتن تاندون های زانو نقش بسیار مهمی در صاف نگه داشتن زانو دارند استفاده از کفش نامناسب باعث می‌شود تا این تاندون ها به مرور تحت فشار قرار بگیرند.

بیماری های زمینه ای

در بروز تاندونیت زانو برخی از بیماری های مزمن مثل خودایمنی تاندون ها یا دیابت نقش بسیار مهمی دارد.

ضعف یا سفتی عضلات

در کارکرد صحیح تاندون های زانو و بخش های مختلف آن عضلات چهار سر ران و همسترینگ نیز نقش دارند.

زمانی که این عضلات ضعیف می‌شوند یا بیش از حد سفت شده باشند فشار روی تاندون های کشکک بیشتر می‌شود.

این عدم تعادل بین عضلات و تاندون ها و کشکک در آینده مشکلاتی مثل تاندونیت زانو را ایجاد می کند.

چگونه از تاندونیت زانو پیشگیری کنیم؟

متاسفانه روش های کاربردی و تضمینی برای جلوگیری از تاندونیت زانو وجود ندارد.

پزشکان بر این باورند افرادی که در معرض این آسیب قرار دارند می توانند با اقداماتی ساده خطر ابتلا به تاندونیت زانو را کاهش دهند.

در ادامه روش های موثر را برای پیشگیری از تاندونیت زانو بررسی خواهیم کرد:

برای اینکه چنین مشکلاتی در سنین مختلف اتفاق نیفتد باید بدن را به خوبی آبرسانی کنید.

نوشیدن آب کافی و داشتن تغذیه متعادل به حفظ سلامت تاندون ها کمک می کند و خطر ایجاد تاندونیت زانو را کاهش می دهد.

تمامی حرکات ورزشی باید با تکنیک های صحیح اجرا شود، اگر فشارهای نامتعارف از روی زانو کاهش پیدا کند احتمال و خطر بروز تاندونیت زانو کاهش می یابد.

داشتن استراحت کافی احتمال بروز تاندونیت زانو را کاهش می دهد.

به ویژه کسانی که به طور مداوم فعالیت های ورزشی خاصی انجام می دهند باید به بدن و زانو فرصت برای استراحت بدهند.

در این صورت ترمیم بعد از فعالیت های سنگین سریع تر اتفاق می افتد و خطر بروز تاندونیت نیز کاهش می یابد.

برای پیشگیری از تاندونیت زانو باید تقویت عضلات چهار سر و همسترینگ را اولویت قرار دهید.

البته عملکرد عضلات ساق پا نیز بر کاهش بروز تاندونیت زانو اثر می گذارد.

برای اینکه مشکلاتی مثل تاندونیت زانو را با شروع ورزش تجربه نکنید باید شدت، مدت و دفعات تمرینات خود را به مرور افزایش دهید و از هر اقدام ناگهانی و سنگین خودداری کنید.

برای محافظت از سلامت تاندون ها در ناحیه زانو و تمامی بخش های مرتبط با آن به حفظ وزن سالم کمک کنید.

باید فشار اضافه روی زانوها را کاهش دهید و بهترین اقدام کاهش وزن است.

جهت پیشگیری از تاندونیت زانو بهتر است انعطاف پذیری بدن اولویت قرار بگیرد.

حرکات کششی منظم به ویژه در اندام های تحتانی مثل ساق پا و ران باعث می‌شود فشار بر عضلات تحتانی کاهش پیدا کرده و زانو عملکرد بهتری خواهد داشت.

با این حال برای اینکه با مشکلاتی مثل تاندونیت زانو مواجه نشوید باید از کفش های ورزشی مناسب استفاده کنید.

گرم کردن و سرد کردن قبل از تمرینات ورزشی به کارکرد صحیح عضلات و تاندون ها کمک می کند.

باید مطابق با وضعیت بدن سطح ورزشی مناسب خود را انتخاب کنید و ضربات کمتری به زانویی وارد کنید که مدت ها فعالیت کششی و انعطافی نداشته است.

با این راهکارهای ساده می توانید از بروز تاندونیت زانو جلوگیری نمایید.

روش های تشخیص تاندونیت زانو

زمانی که تاندونیت زانو اتفاق می افتد بیماران با علائم خاص و مشهودی مواجه می‌شوند که بلافاصله بعد از مراجعه به پزشک، متخصصان برتر مانند دکتر مهدی درزی از روی شواهد و علائمی که بیمار عنوان می کند تا حدودی می توانند التهاب کشکک زانو یا تاندونیت زانو را تشخیص دهند.

برای ارزیابی دقیق تر پزشک ابتدا تاریخچه بیمار را بررسی نموده و علائم موجود را ارزیابی می کنند.

معمولا این دسته از افراد در ناحیه جلویی زانو درد زیادی احساس می کنند.

حساسیت در اطراف کشکک و احساس ضعف و عدم ثبات در زانو از نشانه های مهم تاندونیت محسوب می‌شود.

پزشکان در ادامه معاینه فیزیکی را شروع می کنند که به ارزیابی دامنه حرکتی زانو می پردازد.

نقاط دردناک به خوبی بررسی شده و متخصصان متوجه خواهند شد که این درد و عدم ثبات در زانو به چه علت رخ داده است.

پزشکان از تست های خاصی استفاده می کنند که به ارزیابی قدرت عضلات و پایداری زانو می پردازد.

در مواردی که پزشک نتواند اطلاعات لازم را برای تشخیص دقیق تاندونیت زانو جمع آوری کند برای تشخیص و بررسی میزان آسیب در بافت های نرم از تست های تصویربرداری مانند سونوگرافی و ام آر آی استفاده خواهند کرد.

در این تصاویر التهاب و پارگی های مرتبط با تاندون زانو بررسی و تشخیص داده می‌شود و متخصصان با این حجم از اطلاعات دقیق در مورد وضعیت زانو و تاندون های آن درمان های موثرتری را در پیش خواهند گرفت.

روش های درمان تاندونیت زانو

برای شروع درمان تاندونیت زانو پزشکان به شدت و مدت زمان علائم بیمار توجه می کنند.

معمولا در مراحل ابتدایی درمان اقدامات غیر جراحی صورت می پذیرد که با استراحت، مصرف داروهای ضد التهابی، فیزیوتراپی و تمرینات کششی وضعیت بیمار بهبود پیدا می کند.

چنانچه علائم برای مدت طولانی باقی بماند و یا التهاب مزمن رخ دهد انجام جراحی برای بیمار ضروری خواهد بود.

در ادامه راه های درمان تاندونیت زانو را بررسی خواهیم کرد:

دارو درمانی

اولین و بهترین راهکار برای درمان تاندونیت زانو مصرف داروهایی است که تحت عنوان ضد التهاب غیراستروئیدی شناخته می‌شوند.

داروهایی مانند ایبوپروفن و ناپروکسن برای کاهش درد و التهاب بیمار مناسب هستند. البته گاهی پزشک برای کنترل التهابات شدید در محل آسیب دیده کورتیزون تزریق می کنند.

داروهای مسکن مثل استامینوفن برای مدیریت درد بیمار مناسب هستند تا پزشک بتواند مراحل دیگر درمان از جمله فیزیوتراپی و تکرار تمرینات تقویتی را با آسودگی بیشتر و بدون درد کشیدن بیمار سپری کنند.

استفاده از بریس

طبق توصیه پزشکان برای تثبیت زانو و کاهش فشار روی تاندون های آسیب دیده می توان از بریس به عنوان لوازم کمکی استفاده نمود، بریس در چنین شرایطی باعث تسکین درد و کاهش التهاب در بیماران خواهد شد.

بریس زانو به گونه ای طراحی شده است که حرکت زانو را محدودتر می کند و هنگام حرکت یک وضعیت حمایتی را در زانو آسیب دیده ایجاد می کند.

استفاده صحیح و مداوم از بریس باعث می‌شود تا حرکات اضافه در زانو کاهش پیدا کرده و به مرور زمان نتایج موثری از سایر اقدامات درمانی دریافت خواهید کرد.

فیزیوتراپی

فیزیوتراپی نقش بسیار مهمی در بهبود تاندونیت زانو دارد، روند بهبود را سرعت می بخشد و با تکرار تمرینات کششی و تقویتی، دامنه حرکتی در بخش های آسیب دیده افزایش پیدا می کند.

فیزیوتراپی باعث می‌شود تا عضلات اطراف زانو تقویت شده و با حمایت بیشتر از تاندون ها عملکرد زانو به حالت عادی باز می گردد.

معمولا در فیزیوتراپی از روش هایی مانند الکتروتراپی، اولتراسون و کمپرس یخ برای کاهش درد و التهاب استفاده می گردد.

مهم است که تمامی جلسات فیزیوتراپی به طور منظم و پیوسته انجام پذیرد تا از عود مجدد تاندونیت جلوگیری شود.

تزریق پی آر پی

یکی از روش های پیشرفته و نوین برای درمان تاندون زانو تزریق پلاسما می باشد، برای انجام پی آر پی از خون بیمار مقداری گرفته شده و با جداسازی پلاکت ها، پلاسمای غنی به ناحیه آسیب دیده تزریق می‌شود.

پلاک ها حاوی فاکتورهای رشد هستند که ترمیم بافت آسیب دیده را سرعت بخشیده و التهاب ناشی از تاندونیت را کاهش می دهند.

اوزون تراپی زانو

برای درمان تاندونیت زانو اوزون تراپی یک روش موثر محسوب می‌شود که باعث کاهش التهاب و درد بیمار خواهد شد.

در این روش مخلوطی از اوزون و اکسیژن به ناحیه آسیب دیده تزریق می‌شود که با بهبود جریان خون به ترمیم سریع تر بافت های آسیب دیده کمک خواهد کرد.

جراحی

آخرین راه برای درمان تاندونیت زانو جراحی است.

اگر روش هایی مثل فیزیوتراپی، تزریق داروها و مصرف داروهای خوراکی موثر نباشد پزشکان با انجام جراحی می توانند ترمیمات گسترده تری را انجام دهند.