یکی از شایع ترین شکستگی های استخوان مربوط به شکستگی آرنج می‌شود که می‌تواند در اثر زمین خوردن یا ضربه (مانند تصادف کردن یا آسیب های ورزشی) اتفاق بیوفتد.

مفصل آرنج از سه استخوان بازو، رادیوس و اولنا تشکیل شده است و شکستگی هر یک از این استخوان ها می‌تواند به طور قابل توجهی بر استحکام و انعطاف پذیری مفصل آرنج شما تأثیر بگذارد.

برای آشنایی بیشتر از انواع شکستگی آرنج، روش های تشخیصی و درمان آن، تا انتهای مقاله با ما همراه باشید:

علائم شکستگی آرنج

• سفتی آرنج
• تورم در پشت آرنج
• کبودی در اطراف آرنج یا بازو
• احساس درد هنگام چرخش ساعد
• احساس بیرون زدگی آرنج از مفصل
• بی حسی یا ضعف در دست یا انگشتان

شکستگی آرنج یکی از شایع‌ترین آسیب‌های اندام فوقانی است که معمولاً در اثر زمین خوردن، ضربه مستقیم یا حوادث ورزشی ایجاد می‌شود.

با توجه به پیچیدگی ساختار مفصل آرنج و نزدیکی آن به استخوان‌های بازو، رادیوس و اولنا، تشخیص صحیح علائم اولیه نقش مهمی در درمان به موقع و پیشگیری از عوارض دارد.

معمولا شکستگی استخوان آرنج با درد شدید و ناگهانی و همینطور تغییر شکل آرنج همراه است.

با این حال ممکن است شکستگی هایی در این ناحیه رخ هد که علائم کمتر و ضعیف تری را از خود نشان دهد.

مهم‌ترین علائم بالینی شامل درد شدید در ناحیه آرنج است که به ویژه هنگام حرکت یا لمس ناحیه تشدید می‌شود.

تورم و کبودی در اطراف مفصل آرنج از علائم شایعی است که نشان دهنده آسیب بافت نرم و خونریزی داخلی است.

در بسیاری از موارد، بیمار قادر به خم یا راست کردن کامل آرنج نیست و محدودیت حرکتی قابل توجه است.

علاوه بر این علائم، تغییرات ظاهری مفصل آرنج می‌تواند یک هشدار جدی باشد. در برخی موارد، شکستگی باعث جابجایی استخوان‌ها می‌شود و ظاهری غیرطبیعی یا برآمدگی در ناحیه آرنج مشاهده می‌شود.

در برخی از شکستگی‌ها، هنگام حرکت دادن اندام، صدای ترک خوردن (کرپیتوس) نیز گزارش می‌شود. این تغییرات در ظاهر و عملکرد، مستقیماً در تشخیص بالینی نقش دارند.

انواع شکستگی استخوان آرنج

سه نوع اصلی برای شکستگی استخوان آرنج وجود دارد که شامل موارد زیر می‌شود:

شکستگی های دیستال بازو (Distal humerus fractures)

آرنج توسط استخوان بازو به شانه متصل می‌شود.

این نوع شکستگی به ندرت رخ می‌دهد و در صورت ضربه شدید یا افتادن بر روی آرنج خم شده می‌شکند.

شکستگی سر رادیال (Radial head fractures)

سر رادیال به استخوان بازو (استخوان بالای بازو) متصل می‌شود.

این نوع از شکستگی آرنج، معمولا زمانی اتفاق می‌افتد که شخص با دستهایش به زمین بیوفتد.

در نتیجه با افزایش فشار استخوان سر شعاعی به داخل استخوان بازو باعث شکستگی آن می‌شود.

شکستگی اولکرانون (Olecranon fractures)

نوک استخوان آرنج شما (اولکرانون) که قسمتی از استخوان اولنا است (یکی از دو استخوانی که ناحیه ساعد را تشکیل می‌دهد)، توسط ماهیچه محافظت نشده و به همین دلیل در برابر شکستگی مقاومت کمتری از خود نشان می‌دهد.

علت شکستگی استخوان آرنج

شکستگی آرنج ممکن است به دلایل مختلفی رخ دهد.

آرنج یکی از مفاصل پیچیده بدن است که از سه استخوان (بازو یا بازو و دو استخوان ساعد یعنی اولنا و رادیوس) تشکیل شده و در معرض ضربه یا فشار قرار دارد.

به گفته سایت معتبر my.clevelandclinic.org:

A fractured elbow may be the result of trauma, such as an accident or sports injury. This type of fracture also occurs when a person tries to break a fall on an outstretched arm.

شکستگی استخوان آرنج ممکن است به دلیل ضربه شدیدی که در اثر تصادف یا آسیب ورزشی رخ داده، ایجاد شود. همچنین این نوع شکستگی زمانی اتفاق می‌افتد که فرد سعی بر این دارد که بر روی بازوی خود بر زمین بیفتد.

آسیب مستقیم

افتادن روی دست در حالی که بازو برای محافظت از بدن دراز شده است یکی از شایع ترین علل شکستگی آرنج است.

ضربه شدید به آرنج ناشی از تصادف اتومبیل، موتور سیکلت یا دوچرخه می تواند باعث شکستگی شود.

همچنین ضربه مستقیم به آرنج در حین فعالیت های ورزشی یا کار فیزیکی می تواند باعث شکستگی استخوان ها شود.

فشار زیاد از حد

فشار غیرعادی روی استخوان‌ها، مانند چرخاندن بازو یا زمین خوردن در جایی که بازو در زاویه نامناسبی قرار دارد، می‌تواند باعث شکستگی آرنج شود.

در موارد نادر، کشیدگی طولانی یا مکرر می تواند منجر به شکستگی استرس در استخوان شود.

ورزش

فعالیت هایی مانند فوتبال، کشتی یا بسکتبال خطر آسیب به آرنج را افزایش می دهد.

همچنین اسکیت، اسکی یا دوچرخه سواری که خطر سقوط یا برخورد وجود دارد.

مشکلات استخوان

کاهش تراکم استخوان، به ویژه در افراد مسن یا افراد مبتلا به بیماری های مرتبط با استخوان، احتمال شکستگی آرنج را حتی در اثر ضربات جزئی افزایش می دهد.

بیماری های استخوانی مانند استئوژنز ایمپرفکتا یا سایر بیماری های مرتبط با ضعف استخوان نیز می تواند موجب شکستگی آرنج شود.

درد بعد از شکستگی آرنج

پس از شکستن آرنج، افراد دچار درد و تورم در اطراف مفصل می شوند.

در این مرحله فیزیوتراپیست می تواند با روش های مختلف مانند تحریک الکتریکی و یخ به مدیریت درد و تورم کمک کند.

بر اساس مطالعات انجام شده، استفاده از دیاترمی موج کوتاه (روش درمانی) و تحرک مفصل می تواند به بازیابی دامنه حرکتی پس از شکستگی آرنج کمک کند.

در ادامه برخی دلایل بروز درد بعد از شکستگی آرنج را بررسی می کنیم.

• آسیب به استخوان و بافت اطراف: شکستگی باعث آسیب به استخوان ها، ماهیچه ها، رباط ها و اعصاب می شود لذا این آسیب ها می تواند منجر به درد شود.
• التهاب و ورم: بعد از شکستگی، بدن به طور طبیعی یک پاسخ التهابی برای ترمیم آسیب دارد، این تورم می تواند به اعصاب فشار وارد کند و باعث درد شود.
• عدم حرکت طولانی مدت: گچ گرفتن یا محدود کردن حرکت آرنج ممکن است باعث سفتی مفاصل و درد در هنگام شروع فیزیوتراپی شود.

برخی عوامل می تواند درد شکستگی آرنج را کاهش دهد که در ادامه به بررسی آنجا می پردازیم.

• مسکن ها: مسکن های بدون نسخه مانند استامینوفن یا ایبوپروفن می توانند به کاهش درد کمک کنند در موارد شدیدتر، پزشک ممکن است مسکن های قوی تری تجویز کند.
• استراحت و حفظ محل شکستگی: باید از فعالیت های سنگین یا حرکات ناگهانی با آرنج آسیب دیده خودداری کنید.
• گذاشتن یخ: برای کم شدن ورم و التهاب، یخ را در پارچه ای بپیچید و به مدت 15 تا 20 دقیقه روی آرنج قرار دهید، این کار را چند بار در روز تکرار کنید.
• فیزیوتراپی: بعد از بروز بهبودی اولیه، فیزیوتراپی می تواند به بازیابی قدرت، انعطاف پذیری و کاهش درد کمک کند.

تشخیص شکستگی استخوان آرنج

پزشک متخصص بعد از معاینات بصری، ممکن است چندین آزمایش تشخیصی را برای شما تجویز کند.

در ادامه به برخی از رایج ترین تست های تشخیصی می‌پردازیم:

معاینه فیزیکی

پزشک دامنه حرکتی آرنج شما را بررسی می‌کند و در مورد علائم به وجود آمده در آرنجتان سوالات مرتبط و لازم را می‌پرسد.

اشعه ایکس

یکی از رایج ترین ابزارهای تشخیصی برای شکستگی آرنج، تصویر برداری با اشعه ایکس است.

رادیولوژیست با تاباندن اشعه ایکس به ناحیه مورد نظر می‌تواند تصاویر خوبی را از استخوان ها و مفاصل به دست بیاورد.

این تصویر به دست آمده می‌توانند در شناسایی محل و شدت شکستگی به پزشک کمک کند.

سی تی اسکن

اگر تصویر برداری با اشعه ایکس نتواند جزئیات کافی را به پزشک نشان دهد، ممکن است برای تشخیص دقیق تر به انجام آزمایش سی تی اسکن نیاز باشد.

سی تی اسکن این امکان را به پزشک می‌دهد تا تصاویر دقیق تری را از استخوان ها و بافت های نرم اطراف مفصل آرنج به دست بیاورد.

MRI

در صورتی که سایر آزمایشات اطلاعات کافی را به پزشک ارائه ندهد ممکن است انجام آزمایش ام آر آی را به بیمار توصیه کند.

در این آزمایش با استفاده از امواج قوی مغناطیسی تصاویری دقیق از استخوان و بافت نرم مفصل آرنج گرفته می‌شود.

در صورتی که به شکستگی آرنج مشکوک هستید و از علائم ناراحت کننده آن را رنج می‌برید.

توصیه می‌شود هر چه سریع تر به یک متخصص ارتوپد خوب از جمله دکتر مهدی درزی مراجعه کنید.

تشخیص به موقع و درمان مناسب شکستگی آرنج به شما این اطمینان را می‌دهد تا مراحل بهبود به خوبی و به طور موفقیت آمیزی طی شود.

روش های درمان شکستگی آرنج

متخصص ارتوپد با در نظر گرفتن شدت و میزان آسیب وارد شده به استخوان آرنج شما، روش های درمانی متناسب را آغاز می‌کند.

دو رویکرد اصلی برای درمان شکستگی آرنج وجود دارد که عبارتند از: درمان های غیر جراحی و درمان های جراحی

درمان های غیر جراحی

در صورتی که استخوان آرنج با وجود شکستگی، در جای خود باقی مانده باشد و هیچ جا به جایی در استخوان رخ ندهد، درمان های غیر جراحی مانند گچ گیری، بستن آتل یا اسپلینت کاربرد دارد.

به محض اینکه در ناحیه آسیب دیده احساس درد و تورم کردید، بهتر است از یخ برای کاهش درد و تورم استفاده کنید.

سپس از مسکن برای تسکین درد استفاده کنید. سپس باید به پزشک مراجعه کنید تا درمان مناسب برای شما تعیین شود. بسیاری از شکستگی‌ها نیاز به جراحی دارند.

در غیر این صورت، از درمان‌های دیگر استفاده می‌شود. اگر استخوان‌ها از جای خود خارج شده و جابجا شده‌اند، می‌توان شکستگی را با آتل درمان کرد تا تا زمان بهبودی کامل در جای خود نگه داشته شود.

آتل معمولاً باید تا شش ماه در جای خود باقی بماند، پس از آن می‌توانید به آرامی شروع به حرکت دادن دست خود کنید.

درمان های جراحی

گاهی اوقات ممکن است ضربه وارد شده به استخوان آرنج آنقدر شدید باشد که استخوان خرد یا دچار جا به جایی شود.

در این شرایط افراد برای اصلاح و بازسازی استخوان جا به جا شده نیاز به درمان های جراحی دارند.

اینگونه از روش های جراحی با استفاده از پین، پلاک و یا پیچ صورت می‌گیرد.

برخی از رایج ترین روش های جراحی آرنج عبارتند از:

جراحی تعویض مفصل آرنج

از روشهای کم تهاجمی دردسته جراحی ارتوپدی می باشد. ازمزایا این روش استفاده ازابزارهای کوچک و حداقل میزان برش توسط جراح می‌باشد.

در برخی موارد، تنها راه برای استفاده مجدد از آرنج تعویض مفصل با مفصل مصنوعی است البته جراحی تعویض آرنج همیشه کل آرنج را درگیر نمی کند.

در برخی از افراد، پزشکان تنها بخشی از مفصل مانند سر رادیال (سر دستگیره‌ای استخوان رادیوس در محل برخورد با آرنج) را جایگزین می‌کنند.

جراحی تعویض مفصل آرنج را می توان برای بسیاری از شرایط مختلف مانند ترمیم آسیب تاندون، شل کردن کپسول مفصل و برداشتن قطعات استخوانی استفاده کرد.

سینووکتومی

سینوویوم موجود درآرنج موجب نرم تر شدن حرکت مفصل میشود.

بیماری آرتریت باعثت التهاب سینوویوم موجود در آرنج میشودکه در نتیجه آن غضروف فرسوده شده و دامنه حرکتی بازو را کاهش میدهد.

با استفاده از روش سینووکتومی سینوویوم ملتهب برداشته میشود و ازرسیدن آسیب بیشتر به سایر قسمت های آرنج جلوگیری میشود.

فیوژن استخوانی

در موارد نادری که مفصل قابل ترمیم نباشد، پزشک ممکن است استخوان ها را به هم بچسباند تا آنها را درست کند.

جااندازی باز و تثبیت داخلی

اگر استخوان‌های آرنج جابجا شده باشند یا شکستگی مرکب وجود داشته باشد، جراحی ضروری است. جراحی جااندازی باز و تثبیت داخلی، استخوان‌ها را به جای خود برمی‌گرداند.

جراحان ارتوپد از ابزارهای تخصصی مانند پیچ، پلاک یا پین استفاده می‌کنند.

این ابزارها برای نگه داشتن استخوان‌ها در جای خود استفاده می‌شوند تا از بهبودی مناسب آنها اطمینان حاصل شود.

در برخی موارد، پیوند استخوان و همچنین تکنیک‌های میکروسکوپی برای ترمیم بافت‌های نرم مانند رباط‌ها و تاندون‌ها انجام می‌شود.

جراحی شکستگی آرنج بدون پیوند

شکستگی جوش نخورده، شکستگی در آرنج است که به درستی بهبود نیافته است.

درمان ممکن است نیاز به جراحی برای از بین بردن عفونت، در صورت وجود، و برای تثبیت بهتر شکستگی داشته باشد.

ممکن است برای تحریک رشد استخوان، پیوند استخوان لازم باشد. جراحان ترمیم جراحی پیچیده بدون پیوند را با پیوند استخوان عروقی انجام می‌دهند.

پیوند استخوان عروقی، بافت استخوان زنده را برای جایگزینی بافت استخوان آسیب دیده پیوند می‌دهد.

مراقبت های لازم پس از درمان شکستگی آرنج

مراقبت پس از درمان شکستگی آرنج نقش مهمی در بهبودی کامل، پیشگیری از عوارض و بازگشت به عملکرد طبیعی آرنج دارد.

این مراقبت ها شامل روش های مراقبت عمومی، توانبخشی و رعایت دستورات پزشک می باشد.

پس از درمان شکستگی آرنج، مراقبت دقیق برای بهبودی کامل ضروری است.

این مراقبت ها شامل بی حرکت نگه داشتن آرنج، استفاده از مسکن ها برای کاهش درد و تورم، و شروع تدریجی فیزیوتراپی برای بازگرداندن دامنه حرکتی و قدرت مفصل است.

تغذیه مناسب با منابع کلسیم و ویتامین D به تقویت استخوان ها کمک می کند.

پرهیز از فعالیت های سنگین و فشار روی آرنج تا بهبودی کامل بسیار مهم است.

در صورت بروز علائمی مانند افزایش درد، تورم یا بی حسی، مراجعه فوری به پزشک ضروری است.

رعایت این مراقبت ها به جلوگیری از عوارض و بازگشت سریع به فعالیت های روزمره کمک می کند.

سوالات متداول

ما در این بخش به سوالاتی که ممکن است برای شما پیس آمده باشد پاسخ داده ایم:

شکستگی آرنج در کودکان چگونه درمان می شود؟

شکستگی‌های آرنج در کودکان به‌صورت غیرجراحی (با گچ، آتل یا اسلینگ) یا جراحی (با پین، پیچ یا صفحه) درمان می‌شوند.

درمان سریع برای کودکان خردسال ضروری است زیرا استخوان های آنها هنوز در حال رشد است.

اصلاح فوری مشکل بسیار قابل پیش بینی تر است. عقب نگه داشتن بیش از حد می تواند منجر به ناهماهنگی استخوان یا آسیب دائمی شود.

شکستگی آرنج چقدر طول می کشد تا بهبود یابد؟

جدول زمانی بهبودی شما به میزان آسیب شما بستگی دارد.

در بیشتر موارد، افراد مبتلا به شکستگی آرنج حداقل سه تا شش هفته در گچ یا آتل قرار می گیرند.

اکثر افراد می توانند در حدود چهار ماه به فعالیت های عادی بازگردند، اگرچه بهبودی کامل می تواند یک سال یا بیشتر طول بکشد.

چگونه می‌توانم خطر شکستگی استخوان آرنج را به حداقل برسانم؟

برای کاهش خطر شکستگی استخوان آرنج، توصیه می‌شود در هنگام انجام ورزش‌ها یا فعالیت‌های سنگین، نکات ایمنی را رعایت کرده و مراقبت‌های لازم را به‌کار ببرید.

بعد از درمان چه انتظاری باید داشت؟

پس از برداشتن آتل، برخی افراد ممکن است در ناحیه آرنج احساس سفتی کنند که این حالت به‌تدریج بهبود می‌یابد.

معمولاً فیزیوتراپی به‌عنوان یک گزینه درمانی برای کمک به بهبودی در نظر گرفته می‌شود.

شکستگی آرنج چقدر طول می‌کشد تا بهبود یابد؟

مدت زمان لازم برای بهبودی به شدت آسیب واردشده به آرنج شما وابسته است.