شکستگی لگن

شکستگی لگن

مقالات اخیر

5
(1)

شکستگی لگن چیست؟

شکستگی لگن برای طیف گسترده ای از شکستگی ها به کار میرود. که بدنبال ضربات شدید به لگن خاصره ایجاد میشوند.

این شکستگی ها در سنین بالا شیوع بیشتری دارند و میتوانند موجب بروز معلولیت های شدیدی شوند.

مهمترین انواع شکستگی لگن عبارتند از شکستگی مفصل ران، شکستگی استابولوم، شکستگی حلقه لگنی و شکستگی سر استخوان ران.

این شکستگی ها در سنین بالا شیوع بیشتری دارند و میتوانند باعث بروز معلولیت های شدیدی شوند.

علت شکستگی لگن چیست؟

علت شکستگی لگن چیست؟
علت شکستگی لگن چیست؟

با بالا رفتن سن، استخوان‌های شما به طور طبیعی قدرت خود را از دست می‌دهند و احتمال شکستن آن‌ها، حتی در اثر افتادن جزئی، بیشتر می‌شود. شکستگی لگن در کودکان و بزرگسالان به دلیل تصادف با دوچرخه یا اتومبیل یا آسیب ورزشی بیشتر است.

  • دریافت نکردن کلسیم و ویتامین D کافی
  • فعال نبودن و عدم  فعالیت ورزشی
  • مصرف داروهای استروئیدی طولانی مدت که برای درمان آسم یا MS استفاده می‌شود
  • ضربه‌های مکرر که باعث شکستگی‌های استرسی نیز می‌شود
  • شکستگی‌های سر استخوان ران معمولا در نتیجه این عارضه، مفصل ران دررفته می‌شود.
  • سابقه خانوادگی ویبش از حد لاغر یا قد بلند بودن می‌تواند شانس بیشتری برای شکستگی در لگن ایجاد کند.
  • استعمال سیگار موردی است که تقریبا در هر شرایط جسمی نامطلوب از جمله تمایل به شکستگی لگن نقش دارد

علایم و نشانه های شکستگی لگن؟

  • درد شدید در مفصل ران یا کشاله ران
  • تورم
  • کبودی
  • حساسیت در محل آسیب دیده

بیشتر شکستگی های لگن باعث درد قابل توجهی در کشاله ران می شوند این حتی ممکن است که در زمانی که شما خوابیده یا نشسته اید هم شما را اذیت کند.

اگرچه برخی از افراد در چنین شرایطی می توانند راه بروند اما این کار آن ها باعث می شود ناحیه آسیب دیده لگن اغلب متورم و کبود شود.

اگر علاوه بر لگن بخش های دیگری هم  آسیب دیده باشند، ممکن است علائم شکستگی لگن دیگری در افراد دیده شود.

  • ممکن است خون در ادرار دیده شود
  • مشکل در ادرار کردن
  • از دست دادن غیرقابل کنترل ادرار
  • خونریزی از راست روده یا  ناحیه واژن داشته باشند.

عوامل خطر شکستگی لگن

عوامل خطر در شکستگی لگن ممکن است شامل موارد زیر باشد:

سن: با پیشرفت سن، استحکام استخوان‌ها کاهش می‌یابد و احتمال شکستگی لگن افزایش می‌یابد. افراد مسن تر، به خصوص زنان پس از یائسگی، در معرض خطر بیشتری قرار دارند.

جنسیت: زنان در مقایسه با مردان، در معرض خطر بیشتری برای شکستگی لگن هستند. این ممکن است به دلیل کاهش هورمون استروژن در زنان پس از یائسگی و کاهش استحکام استخوان‌ها باشد.

تاریخچه خانوادگی: اگر در خانواده‌تان سابقه شکستگی لگن رخ داده باشد، احتمال شکستگی لگن در شما نیز افزایش می‌یابد.

ضعف استخوان‌ها: بیماری‌هایی مانند اوستئوپروز (کاهش استحکام استخوان) و اوستئومالازی (کاهش چگالی استخوان) می‌توانند باعث کاهش استحکام استخوان و افزایش خطر شکستگی لگن شوند.

بیشتر بخوانید!  پای پرانتزی در کودکان و بزرگسالان

عوامل محیطی: سقوط، ضربه، تصادفات و فعالیت‌های ورزشی با بار زیاد می‌توانند عوامل خطرزا برای شکستگی لگن باشند.

مصرف داروها: مصرف برخی داروها مانند استروئیدها، آنتی‌دپرسان‌ها و آنتی‌است‌روئیدها نیز می‌تواند باعث ضعف استخوان و افزایش خطر شکستگی لگن شود.

سبک زندگی: سبک زندگی نامناسب شامل مصرف مکرر الکل، سیگار، تغذیه ناکافی از نظر ویتامین D و کلسیم، نداشتن فعالیت بدنی منظم و کمبود نور خورشید نیز می‌توانند عوامل خطرزا برای شکستگی لگن باشند

انواع مختلف شکستگی لگن چیست؟

انواع مختلف شکستگی لگن چیست؟
انواع مختلف شکستگی لگن چیست؟

شکستگی فقرات لگنی  (Fracture of the pelvic vertebrae):  در این نوع شکستگی، استخوان‌های فقرات لگنی که قسمتی از ستون فقرات را تشکیل می‌دهند، شکسته می‌شوند. این نوع شکستگی معمولاً به دلیل تصادفات ، سقوط از ارتفاع و یا ضربه شدید به لگن رخ می‌دهد.

شکستگی عرضی لگن (Transverse pelvic fracture): در این نوع شکستگی، استخوان‌های لگن در جهت افقی شکسته می‌شوند. این نوع شکستگی ممکن است به دلیل ضربه مستقیم به لگن یا فشار قوی روی استخوان‌ها رخ دهد.

شکستگی ترکیبی لگن (Combined pelvic fracture): این نوع شکستگی شامل شکستگی‌های متعدد در استخوان‌های لگن است. ممکن است شامل شکستگی‌های عرضی، عمودی یا ترکیبی باشد.

شکستگی استخوان (Acetabular fracture): استخوان آرنجی، استخوانی است که قسمتی از لگن را تشکیل می‌دهد. شکستگی در این استخوان می‌تواند به دلیل ضربه شدید به لگن، تصادفات یا فشار قوی روی استخوان رخ دهد.

شکستگی پیوند لگن (Sacral fracture): استخوان پیوند لگن که در قسمت پایینی ستون فقرات قرار دارد، ممکن است شکسته شود. این نوع شکستگی معمولاً به دلیل سقوط از ارتفاع، تصادفات یا ضربه شدید به لگن رخ می‌دهد.

توجه داشته باشید که این تقسیم‌بندی نوعی است که برای توصیف شکستگی‌های لگن استفاده می‌شود و هر شکستگی ممکن است در بخش‌های مختلف لگن رخ دهد و شدت و جزئیات آن ممکن است متفاوت باشد. برای تشخیص و درمان دقیق شکستگی لگن، مشاوره و بررسی توسط یک پزشک متخصص ارتوپدی الزامی است.

تشخیص شکستگی لگن:

برای تشخیص شکستگی لگن، پزشک از روش‌های مختلفی استفاده می‌کند که عبارتند از:

بررسی تاریخچه بیماری: پزشک ابتدا تاریخچه بیماری شما را جمع‌آوری می‌کند و سوابق شما را بررسی می‌کند. این شامل سوابق تصادفات، سقوط‌ها، ضربه‌ها و همچنین علائم و نشانه‌های شکستگی می‌شود.

معاینه بالینی: پزشک با بررسی بدن شما، احساس و لمس لگن و استخوان‌های اطراف آن، می‌تواند نشانه‌های شکستگی را تشخیص دهد. ممکن است از روش‌هایی مانند فشار دادن روی لگن، و تکان دادن لگن و یا تحریک نقاط مشخصی بر روی لگن استفاده کند.

تصویربرداری: برای تشخیص دقیق‌تر و تایید شکستگی لگن، از روش‌های تصویربرداری مانند ایکس-رنگ، توموگرافی کامپیوتری (CT scan) و مغناطیس‌تصویری (MRI) استفاده می‌شود. این روش‌ها به پزشک کمک می‌کنند تا شکستگی را به صورت دقیق تشخیص دهد و میزان آسیب را ارزیابی کند.

آزمایش‌های تکمیلی: در برخی موارد، پزشک ممکن است آزمایش‌های تکمیلی مانند آزمایش خون، آزمایش ادرار و یا آزمایش‌های دیگر را نیز درخواست کند تا علت شکستگی و میزان تأثیر آن روی سایر بخش‌های بدن بررسی شود.

درمان شکستگی لگن:

درمان شکستگی لگن به سن، سلامت کلی و نوع آسیب بستگی دارد. اکثر شکستگی های لگن نیاز به جراحی در طی یک یا دو روز پس از آسیب دارند. اما برخی از افراد به دلیل سن یا شرایط دیگر از سلامت کافی برای جراحی برخوردار نیستند. بهترین روش هی درمان شکستگی در ناحیه لگن به شرح زیر است:

بیشتر بخوانید!  تنگی کانال نخاعی

عمل شکستگی لگن

اکثر شکستگی های لگن نیاز به جراحی برای ترمیم استخوان های آسیب دیده لگن دارند. چندین تکنیک جراحی لگن وجود دارد که باتوجه به شرایط بیمار و شدت شکستگی انجام می شود. ممکن است جراحان از پیچ ها، میخ ها یا صفحات فلزی برای محکم کردن استخوان ها و نگه داشتن آنها در جای خود استفاده کند.

– تعویض مفصل لگن

بسته به نوع آسیب، ممکن است نیاز به تعویض جزئی یا کامل لگن بیمار وجود داشته باشد. در برخی موارد ممکن است علاوه بر تعویض مفصل لگن به جراحی تعویض مفصل ران نیاز باشد.

درمان های تکمیلی شکستگی لگن

فیزیوتراپی: فیزیوتراپی یک روش درمان کامل  محسوب نمی شود، بلکه یک روش مکمل برای درمان شکستگی لگن بعد از جراحی ترمیمی است که به بازیابی حرکت، قدرت و انعطاف پذیری کمک می کند. اگر تعویض مفصل لگن یا ران انجام داده اید، فیزیوتراپی، روش های توانبخشی و  تمرینات ورزشی مانند تمرینات بعد از جراحی تعویض مفصل ران و لگن می تواند به طور قابل توجهی دامنه حرکتی شما را بهبود بخشد.

داروها: داروهای تجویز شده نیز همانند روش های توانبخشی و فیزیوتراپی یک درمان به شمار نمی روند، بلکه بخشی از درمان بعد از جراحی شکستگی لگن محسوب می شوند.

بهبودی بعد از درمان شکستگی لگن :

بهبودی بعد از درمان شکستگی لگن :
بهبودی بعد از درمان شکستگی لگن :

علاوه بر جراحی و درمان های تکمیلی، برای بهبودی بعد از شکستگی لگن می توانید از روش های زیر استفاده کنید:

1- استراحت: بعد از جراحی یا ترمیم شکستگی لگن، استراحت و آرامش بخشی برای بدن بسیار مهم است. پزشک ممکن است شما را به استراحت در تخت خواب و استفاده از وسایل کمکی مانند عصا یا ویلچر توصیه کند.

2- فیزیوتراپی: همانطور که قبلاً گفته شد، فیزیوتراپی می تواند به بازیابی حرکت، قدرت و انعطاف پذیری کمک کند. فیزیوتراپی شامل تمرینات استرچینگ، تقویت عضلات و تمرینات تعادل است.

3- تغذیه مناسب: تغذیه صحیح و متوازن باعث تقویت استخوان‌ها و بهبود فرایند ترمیم شکستگی می شود. مصرف مواد غذایی غنی از کلسیم، ویتامین D و پروتئین می تواند بهبودی را تسریع کند.

4- مراقبت از جراحی: پس از جراحی، پزشک ممکن است شما را به مراقبت خاصی برای جلوگیری از عفونت، خونریزی و عوارض دیگر هدایت کند.

5- پیروی از راهنمایی پزشک: مهمترین قسمت در بهبودی بعد از شکستگی لگن، پیروی از راهنمایی و توصیه های پزشک است. حتماً دستورات پزشک را رعایت کنید و به تمامی نوبت های پیگیری و تمرینات فیزیوتراپی بروید.

همچنین، ممکن است طولانی‌ترین زمان برای بهبود کامل پس از شکستگی لگن بین 3 تا 6 ماه باشد. بنابراین، صبور باشید و به بدن خود زمان کافی برای بهبود بدهید.

شکستگی لگن معمولاً در افرادی رخ می دهد که در معرض ضربه شدید به ناحیه لگن قرار گرفته اند. عواملی که می توانند خطر شکستگی لگن را افزایش دهند عبارتند از:

بیشتر بخوانید!  تغذیه مناسب برای استخوان

1- تصادفات رانندگی: شکستگی لگن می تواند در نتیجه تصادفات رانندگی شدید رخ دهد.

2- سقوط: سقوط از ارتفاع بالا می تواند باعث شکستگی لگن شود.

3- ورزش های خطرناک: ورزش هایی مانند اسکی، سوارکاری، فوتبال و هاکی که با ضربات سنگین و ضربه های قوی همراه هستند، ممکن است خطر شکستگی لگن را افزایش دهند.

4- سن: با پیر شدن، استحکام استخوان ها کاهش می یابد و خطر شکستگی لگن در افراد مسن بیشتر است.

5- بیماری های استخوانی: بیماری هایی مانند اوستئوپوروز (کاهش استحکام استخوان) و تومورهای استخوانی می توانند خطر شکستگی لگن را افزایش دهند.

6- ضعف عضلات: عضلات قوی می توانند استخوان ها را در برابر ضربه ها و فشارهای قوی حفظ کنند. ضعف عضلات می تواند خطر شکستگی لگن را افزایش دهد.

برای افرادی که در معرض این عوامل هستند، ممکن است توصیه شود از وسایل حفاظتی مانند کلاه، پوشش های محافظ و تجهیزات ایمنی در ورزش ها استفاده کنند و از رعایت اصول ایمنی در فعالیت های روزانه خود اطمینان حاصل کنند

دوران نقاهت پس از شکستگی لگن معمولاً به طول می انجامد و ممکن است بسته به شدت و نوع شکستگی، مدت زمان طولانی‌تری نیاز باشد. در طول این دوره، باید اقداماتی را انجام دهید تا استحکام استخوان بهبود یابد و عملکرد لگن به حالت طبیعی برگردد. در ادامه، چند نکته مهم در دوران نقاهت پس از شکستگی لگن را بررسی می کنیم:

1- استراحت و محدود کردن فعالیت: در ابتدا، شما باید به استراحت کامل بپردازید و فعالیت هایی که می توانند به لگن ضربه وارد کنند را محدود کنید. پزشک شما ممکن است شما را به استفاده از کرسی چرخدار برای حرکت های روزمره هدایت کند.

2- درمان درد: شما ممکن است نیاز به مصرف داروهای درد آرامبخش داشته باشید.

3- فیزیوتراپی: پس از استراحت اولیه، شما باید به تمرینات فیزیوتراپی روزانه بپردازید. این تمرینات شامل تقویت عضلات اطراف لگن، افزایش انعطاف پذیری و بهبود تعادل و استحکام استخوان است. فیزیوتراپیست شما ممکن است تمرینات خاصی برای شما تعیین کند و رژیم درمانی خاصی را پیشنهاد دهد.

4- استفاده از اسباب‌بازی و کمک‌های حرکتی: در طول دوران نقاهت، ممکن است نیاز به استفاده از اسباب‌بازی مانند عصاهای پشتیبان یا کمک‌های حرکتی داشته باشید. این ابزارها به شما کمک می کنند تا استحکام استخوان را حفظ کنید و خطر ایجاد خطرات جدید را کاهش دهید.

5- رژیم غذایی سالم: مصرف یک رژیم غذایی سالم و مناسب با ویتامین D، کلسیم و سایر مواد مغذی مهم برای بهبود استحکام استخوان و بهبود عملکرد لگن است. میوه ها، سبزیجات، محصولات لبنی، ماهی و غلات کامل می توانند به شما کمک کنند تا این مواد مغذی را دریافت کنید.

همچنین، در طول دوران نقاهت باید همیشه با پزشک خود در تماس باشید و تمامی سوالات و نگرانی های خود را با او در میان بگذارید. پزشک شما می تواند به شما راهنمایی هایی برای بهبودی سریعتر و بهتر بدهد.

آیا این مطلب برای شما کاربردی بود؟

برای رأی دهی روی ستاره‌ها کلیک کنید.

میانگین رضایت کاربران: 5 / 5. تعداد رای ها: 1

هیچ رأی ثبت نشده... اولین نفر باشید!

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تماس با ما